दादरहून 27 नंबरची बस पकडली. संध्याकाळची वेळ असूनही बसमध्ये विशेष गर्दी नव्हती. मी बसलेल्या सीटतच्या पुढच्या सीटवर येऊन एक मुलगी बसली. दादर टीटीला ती बसमध्ये चढली. पर्स, हातातल्या 2 सामानाच्या पिशव्या असं सगळं घेऊन ती कशीबशी चढली आणि बसली. ती बसण्यापुर्वी मी तिच्याकडे पाहिलं, तेव्हा मस्त स्माईलही दिली तिनं. तेवढ्यात कंडक्टर आला माझ्या सीटजवळ आणि त्यानं अतिशय अदबीनं विचारलं... मॅडम, तिकीट? मी म्हंटलं – एक एवरार्ड नगर. त्यानं तत्परतेनं तिकीट दिलं. मला थोडं आश्चर्यच वाटलं. सार्वजनिक वाहनांनी प्रवास करताना खूप कमी वेळा कर्मचारी तुमच्याशी किमान बरं वागतात. मला तिकीट देऊन तो पुढे गेला. त्या पुढच्या मुलीला त्यानं तिकीट विचारलं. ती म्हणाली रमाबाई नगर. कंडक्टरला आवाज ऐकू गेला नाही, तो वैतागून म्हणाला कुठं जायचंय ? ती पुन्हा एकदा स्पष्ट आणि मोठ्यानं म्हणाली रमाबाई नगर.. त्यानं ऐकलं आणि वैतागून तिकीट फाडलं आणि वैतागत तिच्या हातात देऊ लागला. तिनं ते तिकीट घेतलं नाही, ती शांतपणे म्हणाली पैसे दिलेत, तिकीट नीट द्या. ओ तिकीट घ्या आधी.. बाकीच्या लोकांची पण तिकीटं काढायचीत.. त्याच्या चेहऱ्यावर तेच त्रासिक, कटकटीचे भाव होते. ती मुलगी तिकीट घेईना, ती म्हणाली – हे बघा मी तुम्हाला तिकीटाचे व्यवस्थित सुट्टे पैसे दिलेत. तुम्हाला एकदा ऐकू आलं नाही तर मी न चिडता परत सांगितलं, कुठलं तिकीट हवंय ते, तरी तुम्ही उगाच वैतागताय. जोपर्यंत तुम्ही मला व्यवस्थित तिकीट देत नाही, मी तिकीट घेणारच नाही. आता तो कंडक्टर चांगलाच संतापला. हुज्जत घालायला लागला. ती मुलगी मात्र शांतपणे बोलत होती. ती ठामच होती. तुम्ही मला व्यवस्थित तिकीट द्या, माझा अपमान करु नका, तुसडेपणानं वागू नका.. आणि शेवटतचं वाक्य ती म्हणाली अतिशय निग्रहानं.. तुम्ही शिव्या का देताय? माफी मागून तिकीट द्या नाहीतर मी बस पोलीस स्टेशनला घेते.
तिचा शांतपणा, योग्य आणि ठाम बोलणं, आत्मविश्वास बघून बसमधल्या सगळ्या प्रवाशांनी निर्विवादपणे तिचीच बाजू घेतली. कंडक्टरला सॉरी बोलून तिला तिकीट द्यावंच लागलं. मला खूप अभिमान वाटला तिचा, तिचं नाव सुजाता, ती एल.एल.बी फायनल इयरला आहे. तिच्याशी आणखी खूप बोलायचं होतं, पण तोपर्यंत माझा स्टॉप आला आणि मला उतरावं लागलं.
सुजाताला कंडक्टर चिडून, वैतागून का तिकीट देत असेल, असा प्रश्न सूज्ञांना पडणार नाही. पण स्वत:च्या न्याय सन्मानासाठी तिेने जे केलं ते खूप ग्रेट वाटलं मला.
No comments:
Post a Comment